سااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااال

۲۰۱۰

مبارررررررررررررررررررررررررررررک

بیا روشنی بخش شبهای من باش

دل از دست دادم،تسلای من باش

من از مرز غمگین غربت می آیم

عزیز دل من،پذیرای من باش

من این سوی پرچین،تو آن سوی پرچین

من آکنده از تو،تو شیدای من باش

شب غم که با سایه ها در ستیزم

تو تصویری از صبح فردای من باش

منم خسته از فرط پر بستگی ها

نوازشگر بال و پرهای من باش

کلاس دلم بوی تکرار دارد

تو یکبار موضوع انشاء من باش!

هنوز از فراق تو مجنون ترینم

تمنایم این است:.....من باش!!

در است اینکه می فشرد سینهء مرا

بیدار می کند تب دیرینهء مرا

انان سالهاست به زنجیر بسته اند

دستان زخم خورده پیرینهءمرا

سوگند خورده اند که این بار بشکنند

با نان و عشق،حرمت آیینهء مرا

حاشا که حیله بازی شان مانعی نمی شود

آتشفشان شعله ور کینهءمرا

تیغم غلاف مرگ شده((...))شتاب کن

اثبات ک به انسان آدینهءمرا

تابیاساسم شبی را زیر چتر بال تو

با صدایی خیس راه افتادم،دنبال تو

جرئت پرواز را،امشب به چشمانم بریز

تا بیابم خویش را،در اعتماد بال تو

ای تماشایی،بیا،از چشم های من بخوان

اشتیاقم که می آید ب استقبال تو

این غزل،یعنی تمام من،و تقدیم تو باد

ردّ نکن دست مرا،قابل ندارد،مال تو

گرچه بی تو،لحظه های من،همه خاکستری ست

جنگلی بی ابر باشد،روز و ماه و سالِ تو

بی تو این روزای روشن،واسه من تاریک و تار

وقتی که بی تو تک و تنهام،زندگیم معنا نداره

از همون روزی که رفتی،دل به هیچ کسی ندادم

فکر می کردم می رسی یه روزی تو بی کس م به دادم

گفتن لحظه آخر واسه من هنوز سؤال

دیدن دوباره تو،فقط تو خواب و خیال

لحظه آخر تو ،توی قلب من می مونه

هیچ کی مثل من بلد نیست قدر چشمات و بدونه

رفتی و چشمای خیسم یادگاری از تو مونده

بی وفای هات هنوزم تو را از دلم نرونده

چشم براهت می مونم ،تا که برگردی دوباره

می ترسم وقتی نیستی،دلم طاقت نیاره

گفتن لحظه آخر واسه من هنوز سؤال

دیدن دوباره تو،فقط تو خواب و خیال

رفتی  اما خاطراتت توی قلبم می مونه

هیچ کس مثل تو بلد نیست دلو یسوزونه

تا وقتی زنده هستم چشم به راه تو می مونم